Willen, niet willen en wat er achter ligt.. wanneer het antwoord de beleving van de vraag is.

 

Slang draagt het mysterie van de Schepping.

Het Oude Weten kent haar als de kracht die werd gehanteerd waarmee alles tot stand kwam, zowel in Chaos als Orde als overgang tussen beide.

Ze slingert zich tussen en door de drie grote principes van instroom, uitstroom en ordening.

Eén van haar uitdagingen betreft dan ook deze drievoudige dynamiek:

Haar ene oog stelt je voor alles wat je absoluut wil zien, wat je begeert.. waar laat jij je oog op vallen, wat is zo belangrijk voor je, en is dit echt zo?

Haar andere oog stelt je voor alles wat je niet wil zien, wat je wil buitensluiten. Waar wendt jij je oog van af? Waarom?

Haar tong ontrafeld de Taal: ze is gespleten, net zoals de betekenis van een woord vaak voor interpretatie vatbaar is. Hoe vast is jouw woord? Kan je jezelf onder woorden brengen? Kan je uitspreken wie je bent? Spreek je jouw waarheid?

Haar vragen zijn de vragen van de Schepping. En langs haar bewegen we ons voort op ons pad: wat wil ik, wat wil ik niet, en wat is het nu echt?

"Wees dankbaar voor de vraag, maar breek je hoofd niet over het antwoord. " zei m'n Leraar.

De beleving van de vraag is het antwoord.

Het is onze wandel in de Tijd, zonder vast antwoord, zonder aan te komen, steeds op pad, want de Slang is de Tijd.