Kraai: de wereld voorbij onze waarneming

De Kraai draagt de kennis van wat we als buiten ons bereik ervaren. Waar de Uil het Niets is dat buiten onze waarneming ligt, is de Kraai het Iets buiten de waarneming.

Ze is dan ook de waarnemende vanaf de "andere zijde". Voor de bewoners van de Andere Werelden is ze de boodschapper die verhaalt van deze wereld, voor de bewoners van deze wereld is ze de verhaalster van de andere wereld.

Aan deze zijde, zien we haar onder meer daarom gerelateerd aan de "dood". Maar eigenlijk laat ze zien hoe dood en leven twee zijden zijn van één iets.

Ze is het levende verhaal van de subjectiviteit.. de wereld eindigt niet bij onze waarneming, de wereld is meer dan wat onze zintuigen van haar vertellen.. wat we om ons heen zien, is vooral onszelf.. Kraai brengt ons een wijsheid voorbij dat zelf gedefinieerde.

Voor het leven hier, getuigt Kraai dat het "hier" eindigt in het begin van iets nieuws.. ze is één van de vertegenwoordigers van de grote cyclus..

dag en nacht, nacht en dag.. leven, dood, dood, leven,...

Van de Kraai wordt daarom gezegd dat ze steeds in beweging is.. ze is de reiziger die rondgaat en op die manier waarneming/kennis/ervaring/wijsheid opdoet.

De uitspraak "het is Goed", is een oude aanduiding dat iets is afgerond (en dus zijn einde heeft bereikt). Deze Ouden hebben dan ook het gezegde: "de Dood is Goed". Het Einde is belangrijk, want zo kan het geheel verder stromen en het Nieuwe een aanvang nemen.

Zwaarheid is steeds relatief.

"Je kan onmogelijk de donkerheid van de nacht vervloeken, zonder dat je daarmee tegelijk het licht van de dag vervloekt. Het licht van de dag werkelijk liefhebben, is ook de donkerheid van de nacht liefhebben." zei m'n Leraar.