De vrijheid van de Gevleugelden

De Gevleugelde draagt de belofte dat het leven niet eindigt waar het materiële/tastbare stopt. Ze is eigenlijk teken, dat de wereld veel verder reikt dan wat meetbaar is.

Zo verzinnebeeld ze in bepaalde gevallen de Geest zelf en staat ze helemaal aan het begin van de Schepping, net vóór de plaats waar men de Stier/Koe en de andere gehoornden kent (zie voorgaande berichten rond de Roos en de Heilige Nachten).

Doordat de Gevleugelde op de liminale plaats tussen tastbaar en ontastbaar staat, wordt ze als een ultieme bevrijder gezien die krachtig optreedt bij het verlossen van obstakels, vooral deze die we zelf niet kunnen zien: ze is zelf immers niet zomaar onderworpen aan de vastheid van obstructies.

"De Vogel die het luchtruim kiest," zei m'n leraar: "is als de mens die zichzelf vergeeft om op te kunnen stijgen.. die niet vast houdt aan wat gebeurde, om verder te kunnen gaan. De Vogel die na de vlucht weer neer strijkt tot rust, is als de mens die zichzelf sublimeerde en weet dat met z'n eigen verlossing alles wat hem weerhield werd mee verlost, en hierin nu rust kan vinden."